Antoni Leonard Różycki
Biografia
Urodził się 31 maja 1885 roku w Augustowie w rodzinie Józefa, burmistrza Łukowa, później prezydenta Siedlec, oraz Zofii Różyckich. Uczył się w gimnazjum w Siedlcach, gdzie występował w teatrze szkolnym, a także był wolnym słuchaczem filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 1905 ukończył Klasę Dramatyczną przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym, został zaangażowany do teatru w Łodzi. W latach 1906–1908 występował w Teatrze Małym w Warszawie, 1908–1910 w Teatrze Miejskim w Krakowie, 1910–1911 w Teatrze Polskim w Łodzi, 1911–1912 w Teatrze Zjednoczonym w Warszawie. W sezonie 1912/13 występował początkowo w Teatrze Małym, a od marca 1913 w zespole Warszawskich Teatrów Rządowych (Letni, Nowy). Od sierpnia 1915 do wiosny 1916 był w Zarządzie Zrzeszenia Farsy WTR. Od połowy kwietnia 1916 zaczął występować w Teatrze Rozmaitości. W latach 1919–1921 występował w zespole Reduty, i ponownie w Teatrze Rozmaitości. Na sezony 1921/22 i 1922/23 zaangażował go Arnold Szyfmando Teatru Polskiego i Małego. W latach 1923–1932 występował w warszawskich Teatrach Miejskich (od 1931 pod zarządem zrzeszenia aktorów), głównie w Teatrze Letnim, Teatrze Narodowym. Równocześnie w 1925 występował w nocnym teatrze Szkarłatna Maska w Warszawie, a w styczniu 1928 reżyserował program rewiowy „Confetti” w teatrze Nowe Perskie Oko. Od maja 1932 występował w warszawskim Teatrze Małym, w sezonie 1932/33 w Teatrze Nowym w Poznaniu. Następnie grał w warszawskich teatrach: Kameralnym (od maja 1932), Letnim (od sierpnia 1932), Narodowym (w sezonie 1933/34). Od 1934 do 1939 występował na scenach pod zarządem TKKT (głównie w Teatrze Narodowym, Nowym i Letnim).
Podczas okupacji niemieckiej w teatrze nie występował. Pracował jako kelner w warszawskich kawiarnią Mon Cafe i U Aktorek. Popowstaniu wysiedlony z Warszawy, zamieszkał w Końskich.
Od 5 marca 1945 do 30 maja 1947 sprawował funkcję dyrektora Teatru Miejskiego w Lublinie, oraz grał i reżyserował w tym teatrze. Po powrocie do Warszawy na sezon 1947/48 zaangażował się do Miejskich Teatrów Dramatycznych, w sezonie 1948/49 występował w Teatrze Klasycznym, a także w kabarecie literackim Ani Be ani Me. Od jesieni 1949 do końca życia należał do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie.
Grał w filmach, współpracował z Teatrem Polskiego Radia. Jako pedagog pracował w okresie międzywojennym ze szkołami teatralnymi. Był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP. W 1955 za całość pracy aktorskiej otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia.
Dwukrotnie żonaty. Był mężem Marii Dunikowskiej z domu Fertner, potem Marii Fickiej.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 24-2-13).
Filmografia
- 1916: Chcemy męża
- 1918: Mężczyzna− narzeczony Haliny
- 1932: Sto metrów miłości
- 1933: Pod Twoją obronę− delegat szefa lotnictwa
- 1934: Czarna perła− Grzeszczyński, szef gangu
- 1935: Dzień wielkiej przygody− kapitan straży granicznej
- 1936: Pan Twardowski− dworzanin
- 1936: Wierna Rzeka
- 1937: Dorożkarz nr 13− hrabia Wolski
- 1937: Dziewczęta z Nowolipek− publicysta Mikołaj Szubow
- 1937: O czym marzą kobiety− aferzysta Lewaso
- 1938: Królowa przedmieścia− mecenas Złotogórski
Ordery i odznaczenia
- Złoty Krzyż Zasługi (25 marca 1938)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 lipca 1955)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 maja 1947)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)